Bibliografia... czy dobrze?
Temat: Tragiczna miłość jako element biografii bohatera romantycznego. Na podstawie wybranych utworów omów znaczenie motywu i sposoby jego funkcjonowania.

I.Literatura podmiotu:

1.Słowacki Juliusz: Kordian, Warszawa 2000. ISBN: 83-7255-271-0
2.Johann Wolfgang Goethe: Cierpienia młodego Wertera, Kraków 2004.
ISBN: 83-7389-613-9
3.Mickiewicz Adam: Dziady IV, Kraków 2005. ISBN: 83-7327-227-5.
4.Mickiewicz Adam: Ballady i romanse, Warszawa 2008 ISBN: 83-7389-834-4 [tu:] Romantyczność

II.Literatura przedmiotu:

1.Nowacka Irena: Biblioteczna opracowań: Kordian Juliusza Słowackiego, Zeszyt nr 6, Lublin 2007. ISBN:978-8386581-15-3.
2.Polańczyk Danuta: Biblioteczka opracowań: Dziady część II i IV Adama Mickiewicza, Zeszyt nr 19, Lublin 2007. ISBN:978-8386581-06-1.
3.Polańczyk Danuta: Biblioteczka opracowań: Poezje Adama Mickiewicza część 1, Zeszyt nr 37, Lublin 2006. ISBN: 978-8386581-81-8.
4.Urszula Lamentowicz: Biblioteczka opracowań: Cierpienia młodego Wertera Johanna Wolfganga Goethego, Zeszyt nr 74, Lublin 2005. ISBN: 978-8386581-63-4
5.Wypracowania, Warszawa 1992. ISBN: 83-900245-1-9 [tu:] Miłość romantyczna

     

  Prezentacja - wybór tematu
Hej,

Motyw metamorfozy jest jednym z popularniejszych motywów, dlatego jeśli zależy Ci na dobrej pracy radziłbym wybrać inny temat.

Pamiętaj też że wybór bibliografii zależy przede wszystkim od tezy jaką będziesz udowadniać w pracy oraz od całej koncepcji....inaczej takie podawanie lektur "co by pasowało" to trochę masło maślane

Tak czy tak możesz się zastanowić nad:

T1: Antygona, Balladyna, Makbet, Zbrodnia i Kara...itp

T2: poezja Poświatowskiej, Odyseja, Dziady, Cierpienia Młodego Wertera, Granica, Ojciec Goriot, Lalka, Tango...itp jednym słowem jest tego troszkę

T3: Makbet, Zbrodnia i Kara, Pan Tadeusz, Przedwiośnie....itp

Pozdrawiam

usunieto dane kontaktowe - naruszenie regulaminu - pkt II.6

  Motyw cierpienia w literaturze
Witam,
napisałem całą pracę, opierając się wyłącznie na lekturach, lecz przy oddawaniu bibliografii napotkałem na pewien problem, brakowało tam literatury przedmiotu(opracowań), a więc muszę ją dopisać choć z niej nie korzystałem . Prosił bym o wskazanie jakiś opracowań następujących utworów:
-Cierpienia młodego Wertera
-Lament Świętokrzyski
-Mit o Prometeuszu
-Księga Hioba
-Medaliony

  :)... Ustny polski mam niemały problem... Otóż nagle...
Mój problem to moja bibliografia.
1. George Gordon Byron, Giaur, Warszawa 1984.
2. Goethe Johan Wolfgang, Cierpienia młodego Wertera, Kraków 2006.
3. Niemcewicz Julian Ursyn, Powrót posła, Łódź 1986.
4. Szekspir William, Romeo i Julia, Kraków 1983

Otóż to jest mój temat "Temat 5: Miłość spełniona i niespełniona jako temat literacki. Przywołaj i oceń przykłady z różnych epok.", a ja od dłuższego czasu nie wiem jak się za niego zabrać. Jak chciałem oddać teraz, plan wypowiedzi to nauczyciel rzekł, że nie pasuje mu tu "Powrót posła" bo reszta to miłość romantyczna a to ni z gruszki ni z pietruszki.
Ma ktoś pomysł jakby o tym opowiedzieć tak żeby miało ręce i nogi?
Za wszelkie pomysły będę bardzo wdzięczny:)...
Naprawdę błagam o pomoc.

     

  "Motyw cierpienia w różnych epokach literackich. Analizując wybrane przykłady, wskaż żródła cierpienia oraz sposoby reagowania na nie."
A witam witam...
Jako ze matura zbliża się wielkimi krokami postanowiłem zasięgnąć paru porad.

Pisze prezentacje na powyższy temat ale mam sporo problemów (nie jestem utalentowany humanistycznia, czyt. jestem totalną nogą w tych sprawach).
W bibliografii umieściłem:
-Cierpienia młodego Wertera
-Inny świat
-Quo vadis
-Tren IV

Teza:Stała obecność motywu cierpienia na przełomie epok w literaturze świata i różnorodność jego źródeł . (może mało oryginalna, ale dosc prosta^^).

Najtrudniejsze w moim przypadku jest rozpisanie się(szczegółowość) i pisanie na temat.
Napisałem już prowizoryczny wstęp i "opis" 3 ksiażek, ale zajęło mi to jedynie stronie. Osobiście zawsze w takich pracach zwracam uwage tylko o to o co proszą, nie lubie i nie potrafie wnikliwie opisac ksiażki.
Więc jeżeli komuś się chce to niech wypisze rzeczy na ktore powiniennem zwracać uwage.

P.s
A tutaj mały przykład mojego upośledzenia humanistycznego(opis jedynie motywu cierpienia na przykladzie Trenow):

"W trenach Jana Kochanowskiego mozemy zaobserwowac bunt przeciw okrucienstwu rzeczywistosci.
Poeta po smierci corki przelewa swoje cierpienie na papier, a najlepszym przykladem tego jest Tren IV. Autor w utworze utozsamia podmiot liryczny z cierpiacym ojcem ktory zostal zmuszony do ogladania cierpienia swojej corki „ Zgwalciles. Niepobozna Smierci, oczy moje, żem widzial umierajac mile dziecie swoje!”.
Żrodłem cierpienia w całym zbiorze trenow jest smierc corki, autor w odpowiedzi na utrate Urszulki neguje wszystkie wartosci w jakie wierzyl dotychczas a swe cierpienie przelewa na karty papieru."

  Przydalaby mi sie pomoc!:)
Witam!
Otoz zwracam sie do ludzi o "dobrym sercu" ktorzy mogli by mi pomoc przy przygotowaniu tematu "Motyw nieszczesliwej milosci i sposob jego prezentacji. Przedstaw na podstawie wybranych przykladow z literatury.". Ksiazki jakie bym bral do prezentacji to P.Tadeusz, Dzieje Tristana i Izoldy i Cierpienia mlodego Wertera. Wszystkie osoby ktore chetnie by mi pomogly w przygotowaniu prosze sie kierowac na gg:1736883:) z gory dziekuje! Ogolnie mi chodzi o pomoc w przygotowaniu prezentacji tej calej pierwszej kartki z bibliografiami itd! Pozdrawiam DANIEL

  Matura ustna z polaka
Dajmy na to kumpela miała w bibliografii cierpienia młodego Wertera, no to zapytali ja co to jest werteryzm.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Werteryzm

Tak prawde mowiac ta cała ustna matura z polaka to czysta formalność a punktacja z tej czesci egzaminu jest kompletnie nie przydatna, przynajmniej w mojej czesci polski :)

----------------------------------------------------
Matura pisemna na stopniu podstawowym z ang opiera sie głownie na rozumieniu jezyka angielskiego wiec z moja słabością do gramatyki zdobyłem 80 parę punktów.

Co do polaka to juz było troszkę gorzej bo lektur sie nie czytało :D całe szczęście mam papiery na dysleksje :) to mnie trochę podbudowało :D

A ustny angielski to w dużym stopniu zależy od tego jak uda ci sie trafić w temat i czy znasz duzo słówek związanych z nim. Ja trafiłem w podróże lotnicze i uzyskałem bodajże 18 punktów chodz temat kompletnie mnie załatwił

walnąłem małego offtopa ale może komuś sie przyda :)

  Readlista...
Od ostatniego postu w "readliście" przeczytałem (poniższe pozycje Hemingwaya po raz 2):

Lemmy "Biała gorączka" (fajne na raz)

Hemingway "Słońce też wschodzi" (marne)
Hemingway "Pożegnanie z bronią" (to już super)
Hemingway "Komu bije dzwon" (wiadomo)
Hemingway "Stary człowiek i morze" (pierwsza książka Hemingwaya, jaką przeczytałem w życiu, a dokładnie to w gimnazjum)

Johann Wolfgang von Goethe "Cierpienia młodego Wertera" (zamula)

Stefan Żeromski "Ludzie bezdomni" (nawet lektury szkolne mogą być ciekawe!)

Boby Dylan "Kroniki" (fantastyczny obraz amerykańskich bardów z połowy wieku)

Myra Friedman "Żywcem pogrzebana" (biografia Janis Joplin; świetny, barwny język!)

Gabriel Garcia Marquez "Miłość w czasach zarazy" (cudowny język, niezwykle trafne porównania, wyszukane opisy; wkurza sposób rozumowania i życia bohaterów)

  Matura
Witam wszystkich serdecznie. Piszę prezentację maturalną i chciałbym prosić o pomoc.
Mianowicie: na czym polega podział na literaturę podmiotu i przedmiotu oraz jak zapisać w bibliografii następujące pozycje:
1.„Wiszera” – Warłam Szałamow
2.„Cierpienia młodego Wertera” - Johann Wolfgang Goethe
3.„Syn marnotrawny” - Biblia Tysiąclecia, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, wydawnistwo Pallattinum, wydanie piąte. Ewangelia według świętego Łukasza, Łk 15,11-32 (strona 1 377) ISBN: 83-7014-357-1
Jestem w trakcie poszukiwania 4tej książki. Strasznie mi zależy na tym, aby ktoś mi podał jak zapisać punkt trzeci (przecież nie napiszę chyba tak, jak wyżej)
Z góry serdecznie dziękuję

  Najgorsza przeczytana książka
Co wy wszyscy macie do "Cierpień młodego Wertera"? Książka nie jest taka zła. Zwłaszcza po kilkukrotnym przeczytaniu i porównaniu z biografią Goethego "Dziady" też są w porządku. Zresztą uważam, że większość utworów z romantyzmu ma coś w sobie. I nie mówię tutaj o wersach, strofach i niespełnionej miłości
Natomiast czytanie "dzieł" pozytywistycznych było dla mnie swego rodzaju katorgą. Podczas czytania "Lalki" parę razy mało mnie szlag nie trafił, a już "Ludzie bezdomni" przebili wszystko.

  czytanie
Ja w sobotę skończyłam czytać "Zakładnika szaleńca" Aleksandra Minkowskiego. Książka niezbyt głęboka. Może i autor chciał w niej coś przekazać, ale według mnie wybrał nie najlepszą metodę zachęcania do dbania o środowisko. Taka jakaś oderwana od rzeczywistości ta książka. Kiedy czytałam "Tropicieli Złoczyńców", to ta nierealność aż tak mi nie przeszkadzała. Zdawałam sobie z niej sprawę, ale nie odczuwałam jej aż w takim stopniu. Ogólnie rzecz biorąc, nie lubię książek, w których autor próbuje łączyć rzeczywistość z fantastyką. Chociaż wyjątki mogą się zdarzyć.

Przez ferie zaczęłam nadrabiać zaległości czytelnicze. Ograniczają się one głównie do lektur. W sumie to z zaległości zostały mi jeszcze tylko "Mendel Gdański" i "Cierpienia Młodego Wertera". Tak to jest, jak ma się polonistkę, która nie do końca zwraca uwagę, które lektury powinniśmy przeczytać w całości, a które wystarczą tylko we fragmentach. Na po feriach (czyli na przyszły tydzień), mam do przeczytania "Inny świat" i "Zdążyć przed Panem Bogiem". Potem tylko jeszcze "Tango".
Ale najmniej chce mi się zabrać za przeglądanie książek do matury ustnej w poszukiwaniu cytatów. Temat mam niby łatwy, według mnie, ale jako literaturę mam kilka utwórów kilkutomowych. I teraz trzeba to będzie jeszcze raz przeczytać, żeby w bibliografii móc zaznaczyć, na podstawie których rozdziałów będę mówić. Nie podoba mi się formuła ustnej matury z języka polskiego.

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
Moim tematem jest "Miłość jako źródło cierpienia bohatera". Jeśli można prosić o jakieś sugestie na temat bibliografii przedmiotową i podmiotową. Myślałem o:
Lalce
Cierpieniach młodego Wertera
Dziady IV
Kordian
Tych pozycji jestem pewien
No właśnie miałbym o prośbę o kilka propozycji z poza kanonu... i o literaturę przedmiotową.
Jeśli chodzi o pozycje z poza kanonu to rozważam:
"Na brzegu rzeki Piedro..." Coelho
Matka Joanna od aniołów Iwaszkiewicz
Miłość w czasach zarazy Marquez
No ale nie jestem do nich przekonany. Powiem krótko: Pomocy i dziękuję z góry i przepraszam jeżeli temat był już poruszany a go przeoczyłem.

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
Moim tematem jest "Miłość jako źródło cierpienia bohatera". Jeśli można prosić o jakieś sugestie na temat bibliografii przedmiotową i podmiotową. Myślałem o:
Lalce
Cierpieniach młodego Wertera
Dziady IV
Kordian
Tych pozycji jestem pewien
No właśnie miałbym o prośbę o kilka propozycji z poza kanonu... i o literaturę przedmiotową.
Jeśli chodzi o pozycje z poza kanonu to rozważam:
"Na brzegu rzeki Piedro..." Coelho
Matka Joanna od aniołów Iwaszkiewicz
Miłość w czasach zarazy Marquez
No ale nie jestem do nich przekonany. Powiem krótko: Pomocy i dziękuję z góry i przepraszam jeżeli temat był już poruszany a go przeoczyłem.



Chciałbym podbić ten temat zeby nie poszedł w zapomnienie Help

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
Literacki portret romantycznej kobiety w ujęciu pisarzy XIX wieku. Omów na wybranych przykładach literatury polskiej i obcej.- mój temat na maturę z polskiego. Na początku myślałam że wystarczy opisać kobiety z romantyzmu, no ale okazuje się, że będzie jeszcze potrzebny przynajmniej pozytywizm. Doradzono mi już Łęcką z "lalki" a odnośnie romantyzmu to myślałam o "cierpieniach młodego wertera" (lotta), "konradzie wallenrodzie" (aldona), "pan tadeusz" (telimena albo zosia) no i może "dziady" (słynny zwrot "kobieto, puchu marny"). No i teraz czy mniej więcej taka bibliografia byłaby wystarczająca? czy potrzebnych jest więcej przykładów z pozytywizmu i cze te lektury które podałam byłyby odpowiednie? Będę ogromnie wdzięczna za pomoc.

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
Hej

Mój temat : "Ukaż miłość jako siłę budującą i niszczącą w wybranych utworach literackich "
Wybrałam lektury :
-Pan Tadeusz,
-Giaur,
-Cierpienia młodego Wertera,
-Zemsta.

Mam problem co do wyboru opracowań do Bibliografii przedmiotu i postawieniem tezy. Proszę o pomoc, będę bardzo wdzięczna.
Pozdrawiam

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
Hej

Mój temat : "Ukaż miłość jako siłę budującą i niszczącą w wybranych utworach literackich "
Wybrałam lektury :
-Pan Tadeusz,
-Giaur,
-Cierpienia młodego Wertera,
-Zemsta.

Mam problem co do wyboru opracowań do Bibliografii przedmiotu i postawieniem tezy. Proszę o pomoc, będę bardzo wdzięczna.
Pozdrawiam



Rozumiem, ze:
-Pan Tadeusz - budująca
-Giaur - nizcząca
-Cierpienia młodego Wertera - niszcząca
-Zemsta - budujaca?

Lementowicz U., Pan Tadeusz Adama Mickiewicza, Biblios, Lublin 2000
Lementowicz U., Cierpienia młodego Wertera Johanna Wolfganga Goethego, Biblios, Lublin 2001
Wilczycka D., Giaur George'a Gordona Byrona, Biblios, Lublin 2002
Inglot M., Wstęp [w:] Fredro A., Zemsta, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1969

Miłosć uczuciem twórczym czy destrukcyjnym?

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
zamiescilam w bibliografii tak romeo i julia cierpienia mlodego wertera oraz dzieje tristana i izlody...jednak piszac plan ramowy zastanwiam sie co by mozna napisac w ceirpeinaich mlodego wertera iz niechce powtarzac tego samego w utworze tristana i izlody


Wziełaś utwory opisujace miłosćtragiczna a moze coś przeciwnego?

Laura i Filon Karpińskiego - miłosć czułostkowa, sentymentalna
Pan Tadeusz - miłos ćszczesliwa spełniona

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
Moj temat to : CZŁOWIEK W GODZINIE PRÓBY... BOHATER CZY TCHÓRZ? ODPOWIEDZ NA PYTANIE ODWOŁUJĄC SIĘ DO WYBRANYCH DZIEŁ LITERACKICH XX WIEKU. Mam pytanie co do bibliografii z jakis książek moge coś napisać, i skąd mam wziąć wiersz Gałczyński Konstanty Ildefons, Pieśń o żołnierzach z Westerplatte ??



Z ksiazki, podrecznika do podstawówki lub gimnzjum

Lor Jimm, Cierpienia młodego Wertera

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
mam prace na temat : Młodzi, zbuntowani. Przedstaw ten motyw, analizując wybrane utwory z literatury polskiej.

I narazie co wyskrobalem na bibliografie to

I. Literatura podmiotu

1. Nowy Testament: Łk 15, 11-31, Warszawa 1956.
3. Mitologia: Mit o Prometeuszu, Wydawnictwo Plus (Londyn) 1992.
4. Sofokles: Antygona, Wrocław 1986.
5. Adam Mickiewicz: Konrad Wallenrod, Wrocław 1988.
6. Adam Mickiewicz: III cz. Dziadów; Wielka Improwizacja, Warszawa 1995.
7. Juliusz Słowacki: Kordian, Wrocław 1996.
8. Stefan Żeromski: Siłaczka, Warszawa 1973.
9. Stefan Żeromski: Ludzie bezdomni, Warszawa 1980.
7. Cierpienia młodego Wertera.

II. Literatura przedmiotu

1. W. Bruchnalski, wstęp; recepcja i problematyka ‼Konrada Wallenroda”, [w:] A.
Mickiewicz, Konrad Wallenrod, Lwów- Warszawa 1922.
2. Sofokles, Antygona, wstęp, problem Antygony, przełożył K. Morawski,opracował S. Srebrny,
Wrocław 1960.

IV. Materiały pomocnicze

Fragmenty utworów z bibliografii.

Napisane z bledami i wugule ale nie o to chodzi, pomozcie wybrac mniej ksiazek z podmiotu bo nie umiem sie zdecydowac jakie i jak da sie to jeszcze z przedmiotu dolozyc oraz tak z grubsza strescic plan ramowy bylbym bardzo wdzieczny.

  Profesjonalna pomoc dla maturzystów
Jestem zainteresowana pańską propozycją...potrzebuję pracy maturalnej na gwałt przed chwilką właśnie jedna osoba odmówiła mi obiecanej pomocy w tej sprawie jestem w kropce...wiem trochu późno się z tym obudziłam ale ponoć lepiej późno niż wcale... potrzebuję na poniedziałek (07.04.08) (bibliografię...Proszę o szybką odpowiedź...mój temat to "Cierpienie uszlachetnia czy upadla? Dokonaj analizy postaw wybranych bohaterów literackich i uzasadnij powyższą opinię"...proszę o szybką odpowiedź mój adres e-mail to olcia_17@vp.pl, ewentualnie gg 9103976....tylko jest problem moja koleżanka z klasy ma taki sam temat w którym zostały wykorzystane następujące lektury z Biblii motyw Hioba, Jezusa, Kochanowskiego i jego Treny, Dziady cz. II i cierpienie młodego Wertera....nie potrzebuję strasznie wybitnej tej pracy...Proszę o szybką odpowiedź w tej sprawie...czy była by taka możliwość aby zdążyć na poniedziałek... myślałam o dziejach Tristana i Izoldy, czytałam inny świat...może lament świętokrzyski - cierpienie matki....błagam o pomoc...z niecierpliwością oczekuję odpowiedzi...

  Bibliografia-pomocy!
Imię i nazwisko
klasa
BIBLIOGRAFIA
Temat: Obraz kobiety w literaturze romantyzmu i mlodej polski. Scharakteryzuj sposoby kreowania postaci.

I.Literatura podmiotu

1.Przerwa – Tetmajer K., Ja kiedy usta ku twym ustom chyle , Lubię kiedy kobieta [w:] Przerwa – Tetmajer K., Wybór poezji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1991,
2. Goethe J. W., Cierpienia młodego Wertera, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1991.
3. Mickiewicz A., Konrad Wallenrod, GREG, Kraków 2004.
4. Słowacki J., Kordian, Zielona Sowa, Kraków 2003.
5. Zapolska G., Moralność pani Dulskiej, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1969.
6. Wyspiański S., Wesele, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1986.

II. Literatura przedmiotu

1. Podraza – Kwiatkowska M., Wybrane wiersze Kazimierza Tetmajera [w:] Literatura polska w szkole średniej, pod red. Grzeszczuka S., WSiP, Warszawa 1990, ISBN: 8302025291, str. 325-339.
2.Inglot M., Kordian Juliusza Słowackiego [w:] Literatura polska w szkole średniej, pod red. Grzeszczuka S., WSiP, Warszawa 1990, ISBN: 8302025291, str. 198-221
3.Ursel M., Wstęp [w:] Goethe J. W., Cierpienia młodego Wertera, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1991, ISBN: 8304033453
4. Libera Z., Posłowie [w:] Mickiewicz A., Konrad Wallenrod, Czytelnik, Warszawa 1974,
5. Wilczycka D., Wesele Stanisława Wyspiańskiego, Biblios, Lublin 2006, ISBN: 9788386581269.
6. Nowacka I., Moralność pani Dulskiej, Bilios, Lublin 2005, ISBN: 9788386581221

Udało mi się co nieco wygrzebać.
Oto efekt końcowy.
Pozdrawiam

  Bibliografia-pomocy!
GŁOSIE ROZĄDKU! Uprzejmie proszę o konspekt do takiej bibliografii.

Temat: Obraz kobiety w literaturze romantyzmu i młodej polski. Scharakteryzuj sposoby kreowania postaci.

I.Literatura podmiotu

1. Goethe J. W., Cierpienia młodego Wertera, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1991. 2.Przerwa – Tetmajer K., Ja kiedy usta ku twym ustom chyle , Lubię kiedy kobieta [w:] Przerwa – Tetmajer K., Wybór poezji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1991,
3. Słowacki J., Kordian, Zielona Sowa, Kraków 2003.
4. Wyspiański S., Wesele, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1986.

II. Literatura przedmiotu

1.Inglot M., Kordian Juliusza Słowackiego [w:] Literatura polska w szkole średniej, pod red. Grzeszczuka S., WSiP, Warszawa 1990, ISBN: 8302025291, str. 198-221 2. Podraza – Kwiatkowska M., Wybrane wiersze Kazimierza Tetmajera [w:] Literatura polska w szkole średniej, pod red. Grzeszczuka S., WSiP, Warszawa 1990, ISBN: 8302025291, str. 325-339.
3.Ursel M., Wstęp [w:] Goethe J. W., Cierpienia młodego Wertera, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1991, ISBN: 8304033453
4. Wilczycka D., Wesele Stanisława Wyspiańskiego, Biblios, Lublin 2006, ISBN: 9788386581269.

  GOTOWE BIBLIOGRAFIE w DWA DNI
Jestem w desperacji!!!

potrzebuje bibliografii jak najszybciej i szukam pomocy gdzie sie da
wybrałem temat kreacja bohatera romantycznego.Omów zagadnienia na wybranych przykładach literatury romantyzmu

dziady 3 czesc
Konrad walenrod
cierpienia mlodego wertera

podaje mój mail bialy7771@o2.pl

  typy samotników w literaturze...
hej:) czy ktos wie jakie moga zadac pytania do tematu: przedstaw lietrackie typy samotników w literaturze...??

bibliografia: "dziady cz. III, IV"; "Ludzie bezdomni"; "Cierpienia młodego wertera"; "Brzezina"

  Prezentacja Maturalna
Hmm...u mnie działa..ok...
skopiuje
Marzyciele i ich dramat niespełnienia. Omów w oparciu o wybrane utwory z literatury polskiej i obcej.

BIBLIOGRAFIA:

I BIBLIOGRAFIA PODMIOTOWA:
Paulo Coelho, Alchemik, Wydawnictwo Drzewo Babel, Warszawa 2003.
Joseph Conrad, Lord Jim, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław - Kraków 1996.
Gustaw Flaubert, Pani Bovary, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1992.
Johann Wolfgang Goethe, Cierpienia Młodego Wertera, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003.
Adam Mickiewicz, Dziady: cz. III, Wydawnictwo Zysk i S-ka., Poznań 1994.
Jan Parandowski, Mitologia: wierzenia i podania Greków i Rzymian, Wydawnictwo Czytelnik, Warszawa 1978.
Bolesław Prus, Lalka, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003.
Stefan Żeromski. Ludzie bezdomni, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1994.

II. BIBLIOGRAFIA PRZEDMIOTOWA:
Mieczysława Romankówna, "Lalka" Bolesława Prusa, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa 1960.
Danuta Polańczyk , "Cierpienia Młodego Wertera" Johanna Wolfganga Goethego, Wydawnictwo Biblioteka wysyłkowa, Lublin 2004.
Danuta Polańczyk, "Dziady część III" Adama Mickiewicza, Wydawnictwo Biblioteka wysyłkowa, Lublin 2001.
Danuta Polańczyk, "Lord Jim" Josepha Conrada, Wydawnictwo Biblioteka wysyłkowa, Lublin 2001.
Danuta Polańczyk , "Ludzie Bezdomni" Stefana Żeromskiego, Wydawnictwo Biblioteka wysyłkowa, Lublin 2001.

potem jest całe opracowanie, sporo tego...wiec jeszcze raz wkleje link;)

link

  Powieść epistolarna
TEMAT: Powieść epistolarna. Na wybranych przykładach literackich omów poetykę gatunku.

I. Literatura podmiotu:
1. Johann Wolfgang Goethe „Cierpienia młodego Wertera” Wydawnictwo Dolnośląskie Wrocław 1993
2. Bram Stoker „Dracula” Oficyna Literatów „Rój”, Warszawa 1991
3. Clive Staples Lewis „Listy starego diabła do młodego” Wydawnictwo Media Rodzina 2005
4. Jan Jakub Rousseau „Nowa Heloiza” - ciężko ją dostać, ale może w ciągu tygodnia ją załatwie

II. Literatura przedmiotu:
1. „Słownik literatury popularnej” pod redakcją Tadeusza Żabskiego Wyd. Towarzystwo Przyjaciół Polonistyki Wrocławskiej, Wrocław 1997
2. „Słownik terminów literackich” pod redakcją Janusza Sławińskiego, Wydanie Trzecie poszerzone i poprawione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 2000
3. „Słownik literatury polskiej XX wieku” z serii Janusza Sławińskiego Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 1993
4. „Słownik rodzajów i gatunków literackich” pod redakcją Grzegorza Gazdy i Słowini Tyneckiej-Makowskiej, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych UNIVERSITAS, Kraków 2006
5. „Encyklopedia szkolna JĘZYK POLSKI liceum” pod redakcją Marty Tomczak Wydawnictwo Zielona Sowa Kraków 2003
6. Małgorzata Czermińska, Pomiędzy listem a powieścią, „Teksty” 1975 nr 4.

Literatury podmiotu nie chce raczej zmieniać. Chodzi mi głównie o literature przedmiotu.
Pozycje, które mam zawierają niewiele informacji ogólnych i sądze, że to za mało jak na prezentacje.
Chciałbym pare pozycji usunąć z bibliografii i dać dobre, konkretne źródła, z których zaczerpnąłbym więcej ciekawszych informacji.
Prosiłbym o rade jakich książek na ten temat szukać. Byłem kilka razy w bibliotece i nie mogłem niczego konkretnego znaleźć. Chodzi mi głównie o interpretacje i analizy konkretnych książek pod kątem tematu. To co znalazłem do tej pory to suche hasła, które prawde mówiąc równie dobrze moge znaleźć w internecie.
Zna ktoś może jakieś książki, które mi w tym pomogą? Z góry dzięki za pomoc

  1
Lista lektur: dwa teksty o Janie Pawle II, żadnego utworu Gombrowicz

W kanonie lektur szkolnych znajdą się fragmenty Cierpień młodego Wertera Goethego i Innego świata Herlinga-Grudzińskiego. Uczniowie przeczytają też cztery powieści Sienkiewicza.

Projekt rozporządzenia, już po uzgodnieniach międzyresortowych i ocenie Rządowego Centrum Legislacji, został opublikowany na stronach internetowych MEN. Inaczej niż w pierwotnym projekcie, w programie nauki na poziomie podstawowym znalazły się książki: Inny świat Gustawa Herlinga-Grudzińskiego oraz Cierpienia młodego Wertera Johanna Wolfganga Goethego. Utwory te uczniowie poznają we fragmentach.

Ponadto, każdy uczeń szkoły ponadgimnazjalnej będzie musiał przeczytać książkę abp Kazimierza Majdańskiego o losach księży, więźniów hitlerowskiego obozu w Dachau.

Na poziomie rozszerzonym uczniów szkół ponadgimnazjalnych będzie obowiązywała znajomość fragmentów Szewców Witkacego i Procesu Franza Kafki. W całości zaś będą oni czytać Zbrodnię i karę Fiodora Dostojewskiego i Lorda Jima Josepha Conrada.

Kanon lektur na poziomie rozszerzonym został ponadto wzbogacony o wybrane utwory literatury emigracyjnej Andrzeja Bobkowskiego i Józefa Mackiewicza oraz o książkę Wiesława Myśliwskiego Kamień na kamieniu lub (do wyboru) Madame Antoniego Libery.

Po zmianach w kanonie ma pozostać tylko jedna powieść Jana Dobraczyńskiego - Listy Nikodema, zniknęły dwa inne utwory tego pisarza: Marcin powraca z daleka i Cień ojca.

W projekcie znalazły się, jak zapowiadał wicepremier minister edukacji Roman Giertych, cztery powieści Henryka Sienkiewicza. W podstawówce lekturą będzie W pustyni i w puszczy, w gimnazjum Krzyżacy, w szkołach ponadgimnazjalnych Potop i Quo Vadis.

W kanonie jest też Pamięć i tożsamość autorstwa Jana Pawła II oraz biografia papieża Wujek Karol. Kapłańskie lata Papieża, napisana przez Pawła Zuchniewicza.

Zgodnie z zapowiedziami, uczniowie mają też przeczytać książkę Ryszarda Kapuścińskiego Cesarz.

W kanonie nie znalazła się żadna książka Witolda Gombrowicza.

Hmm ja mogę od siebie powiedzieć to, co przeczytałam jako komentarz pod tym tekstem:

Za 2 lata będziemy mieli nowego ministra edukacji po przegranych przez PIS i przystawki wyborach.Najprawdopodobniej nowy minister przywróci wszystko do stanu sprzed Giertycha(...)



A przynajmniej mam taką nadzieje.

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
zamiescilam w bibliografii tak romeo i julia cierpienia mlodego wertera oraz dzieje tristana i izlody...jednak piszac plan ramowy zastanwiam sie co by mozna napisac w ceirpeinaich mlodego wertera iz niechce powtarzac tego samego w utworze tristana i izlody

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
mam prace na temat : Młodzi, zbuntowani. Przedstaw ten motyw, analizując wybrane utwory z literatury polskiej.

I narazie co wyskrobalem na bibliografie to

I. Literatura podmiotu

1. Nowy Testament: Łk 15, 11-31, Warszawa 1956.
3. Mitologia: Mit o Prometeuszu, Wydawnictwo Plus (Londyn) 1992.
4. Sofokles: Antygona, Wrocław 1986.
5. Adam Mickiewicz: Konrad Wallenrod, Wrocław 1988.
6. Adam Mickiewicz: III cz. Dziadów; Wielka Improwizacja, Warszawa 1995.
7. Juliusz Słowacki: Kordian, Wrocław 1996.
8. Stefan Żeromski: Siłaczka, Warszawa 1973.
9. Stefan Żeromski: Ludzie bezdomni, Warszawa 1980.
7. Cierpienia młodego Wertera.

II. Literatura przedmiotu

1. W. Bruchnalski, wstęp; recepcja i problematyka ‼Konrada Wallenroda”, [w:] A.
Mickiewicz, Konrad Wallenrod, Lwów- Warszawa 1922.
2. Sofokles, Antygona, wstęp, problem Antygony, przełożył K. Morawski,opracował S. Srebrny,
Wrocław 1960.

IV. Materiały pomocnicze

Fragmenty utworów z bibliografii.

Napisane z bledami i wugule ale nie o to chodzi, pomozcie wybrac mniej ksiazek z podmiotu bo nie umiem sie zdecydowac jakie i jak da sie to jeszcze z przedmiotu dolozyc oraz tak z grubsza strescic plan ramowy bylbym bardzo wdzieczny.



I. Literatura podmiotu

1. Nowy Testament: Łk 15, 11-31, Warszawa 1956.
3. Mitologia: Mit o Prometeuszu, Wydawnictwo Plus (Londyn) 1992.
4. Sofokles: Antygona, Wrocław 1986.

6. Adam Mickiewicz: III cz. Dziadów; Wielka Improwizacja, Warszawa 1995.
7. Juliusz Słowacki: Kordian, Wrocław 1996.

9. Stefan Żeromski: Ludzie bezdomni, Warszawa 1980.

II. Literatura przedmiotu

1. W. Bruchnalski, wstęp; recepcja i problematyka ‼Konrada Wallenroda”, [w:] A.
Mickiewicz, Konrad Wallenrod, Lwów- Warszawa 1922.
2. Sofokles, Antygona, wstęp, problem Antygony, przełożył K. Morawski,opracował S. Srebrny,
Wrocław 1960.
Cieśla – Korytowska M., ‼Dziady” Adama Mickiewicza, WSiP, Warszawa 1985
Inglot M., Kordian Juliusza Słowackiego [w:] Literatura polska w szkole średniej, pod red. Grzeszczuka S., WSiP, Warszawa 1990
Wilczycka D., Biblia. Stary Testament, Biblios, Lublin 2003,
Markiewicz H., Ludzie bezdomni Stefana Żeromskiego, Warszawa: Czytelnik, 1975.
Polańczyk D., Mitologia Jana Parandowskiego, Biblios, Lublin 2007,

  Profesjonalna pomoc dla maturzystów
Obecnie ceny wahaja sie w granicach 70-100 zl. W przypadku Twojego
tematu - 80. Prezentacja sklada sie z konspektu, obejmujacego
szczególowy ramowy plan wypowiedzi i bibliografie, oraz czesci
wlasciwej, zajmujacej zazwyczaj 6-8 stron A4.

Przestrzegam przed oszustami, oglaszajacymi sie na forum sciaga.pl po
30 zl - za taka cene otrzymac mozesz jedynie posklejane fragmenty
tekstów z bazy tego serwisu.

Najpierw przesylam konspekt. Nastepnie klient wplaca ustalona kwote
na podane przeze mnie konto, wtedy ja wysylam calosc. Istnieje
równiez mozliwosc zobaczenia fragmentów czesci wlasciwej pracy przed
wyslaniem. W kazdej chwili moge takze przeslac dowolna z pisanych
przeze mnie uprzednio prezentacji do wgladu.

Cala procedura trwa ok. tygodnia.

W razie zainteresowania prosze o odpowiedz. Konspekt otrzymasz w
ciagu najblizszych dni.



Jestem zainteresowana pańską propozycją...potrzebuję pracy maturalnej na gwałt przed chwilką właśnie jedna osoba odmówiła mi obiecanej pomocy w tej sprawie jestem w kropce...wiem trochu późno się z tym obudziłam ale ponoć lepiej późno niż wcale... potrzebuję na poniedziałek (07.04.08) (bibliografię...Proszę o szybką odpowiedź...mój temat to "Cierpienie uszlachetnia czy upadla? Dokonaj analizy postaw wybranych bohaterów literackich i uzasadnij powyższą opinię"...proszę o szybką odpowiedź mój adres e-mail to olcia_17@vp.pl, ewentualnie gg 9103976....tylko jest problem moja koleżanka z klasy ma taki sam temat w którym zostały wykorzystane następujące lektury z Biblii motyw Hioba, Jezusa, Kochanowskiego i jego Treny, Dziady cz. II i cierpienie młodego Wertera....nie potrzebuję strasznie wybitnej tej pracy...Proszę o szybką odpowiedź w tej sprawie...czy była by taka możliwość aby zdążyć na poniedziałek... myślałam o dziejach Tristana i Izoldy, czytałam inny świat...może lament świętokrzyski - cierpienie matki....błagam o pomoc...z niecierpliwością oczekuję odpowiedzi...

  Mam małą prośbę...
Witam
Podaję Ci przykładową bibliografię do pierwszego tematu.

BIBLIOGRAFIA

Temat: Miłość wartością budującą czy destrukcyjną? Analizując utwory różnych epok ukaż jaki wpływ miała miłość na ludzkie życie.

I. Literatura podmiotu
1. Pieśń nad Pieśniami [w:] Biblia tysiąclecia, Pallotinum, Poznań, 1998.
2. Bedier J., Dzieje Tristana i Izoldy, GREG, Kraków 2004.
3. Goethe J. W., Cierpienia młodego Wertera, Daimonion, Warszawa 2002
4. Szekspir W., Romeo i Julia, Zielona Sowa, Kraków 2002.
5. Dostojewski F., Zbrodnia i kara, Prószyński i S-ka, Warszawa 2001.
6. Fredro A., Śluby panieńskie, Zielona Sowa, Kraków 2004.

II. Literatura przedmiotu
1.Bomba K., Romeo i Julia czyli Miłość mocna jak śmierć, W. Edukacyjne, Kraków 2002.
2.Dobijanka – Witczakowa O., W. Goethe. Cierpienia młodego Wertera [w:] Goethe W.J. Cierpienia młodego Wertera,, Zakład Narodowy im. Ossolineum, Wrocław 1971, s. 5-49.
3. Inglot M., Śluby panieńskie Aleksandra Fredry, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1986, s. 6-74.
4.Komorowski J., Romeo i Julia Wiliam Szekspira, WSiP, Warszawa 1990.
5.Pieńkosz K., Biblia. Stary Testament, Jota, Warszawa 1991.
6.Smaga J., Zbrodnia i kara Fiodora Dostojewskiego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1992, s. 6-82.
7.Świerzawski W., Pieśń nad pieśniami" modlitwą kapłana, Wydaw. Diecezjalne Sandomierz 2000.
8.Żeleński T., Dzieje Tristana i Izoldy Josepha Bediera, PIW, Warszawa 1991, s. 5-14.

W bibliografi nie podałam numerów ISBN, bo nie chciało mi się już szukać

Co do przyjaźni to można wykorzystać utwory takie jak:
1. "Przyjaciele" A. Mickiewicza
2. "Lalaka" B. Prusa - Rzecki i Wokulski
3. "Ogniem i mieczem" H. Sienkiewicza - Skrzetuski i Zagłoba, Rzedzian, Wołodyjowski
4. "Ludzie bezdomni" S. Żeromskiego - Korzecki i Judym (przyjaźń pełna rezerwy)
5. Władcz Pierścieni" J.R.R. Tolkiena - wszyscy członkowie plemienia
6. "Przyjaciele" I. Krasicki

Życzę miłego pisania. Jeśli chcesz by ktoś napisał tępracę pisz na maturalna_pomoc@interia.pl
Pozdrawiam.

  Co teraz czytacie?
Dawno tu nie pisałam i mam straszne zaległości... Cóż, trzeba nadrobić

Najpierw były traumatyczne Cierpienia młodego Wertera. Jestem bliska stwierdzeniu, że twór ten gorszy jest od "Pielgrzyma" Coelho. Nie sądziłam, że jakąś książkę spotka taki wątpliwy zaszczyt Sięgając po nie wyzbyłam się wszelkich uprzedzeń z przekonaniem, że przecież aż tak źle być nie może. Myliłam się, było jeszcze gorzej Dlaczego on się nie zastrzelił od razu, tylko swoimi głupimi rozważaniami zajął mój cenny czas?
Następnie przeczytałam Przemiany obyczajów w cywilizacji Zachodu N. Eliasa. Dość interesujące, ale nie aż tak, jak się spodziewałam.
Później upolowałam nareszcie Lux perpetua Sapkowskiego. Bardzo miłe zakończenie trylogii. Czytałam mnóstwo krytycznych recenzji, ale się z nimi nie zgadzam
Razem z książką Sapkowskiego w bibliotece przygarnęłam Podróż ludzi Księgi Tokarczuk. To był mój pierwszy kontakt z twórczością tej pani i zapewne nie ostatni, aczkolwiek zachwycona nie byłam. Fajny klimat, ale nic specjalnego
Później był lekturowy maratonik z Mickiewiczem. Ktoś układający listę lektur chyba strasznie go nie lubił i chciał, żeby przyszłe pokolenia również go znienawidziły Pokonałam trzy części Dziadów, Konrada Wallenroda i Pana Tadeusza i mam serdecznie dość. Mickiewicz wielkim poetą był, ale na Litość, nadmiar szkodzi
W międzyczasie pisałam pracę na olimpiadę i przeczytałam mnóstwo książek o komunikacji niewerbalnej Polecić pragnę dwie: Zwierzę zwane człowiekiem Morrisa i Księgę znaków Colletta. Morris w sposób absolutnie genialny pisze o naszym bliskim pokrewieństwie do reszty świata zwierząt, zmieniając w jakimś sensie światopogląd No i opisał mimikę krokodyla, za co kocham go bezgranicznie Druga książka jest klasyczną pracą na temat mowy ciała, napisaną jednak świetnym językiem i zawierającą mnóstwo ciekawostek - o różnicach kulturowych, o mowie ciała w polityce i wielu innych
Równolegle do lektur szkolnych i lektur olimpiadowych odmóżdżałam się Madame Mao A. Min, fabularyzowaną biografią żony mojego ulubionego Przewodniczącego i 13 aniołem Kańtoch, która z każdą przeczytaną przeze mnie książką awansuje coraz bardziej w moim prywatnym rankingu. "13 anioł" jest genialny, oryginalny, trzymający w napięciu i chwilami nawet trochę przerażający. Niesamowity Dodatkowym atutem było imię jednej z bohaterek brzmiące tak dziwnie... znajomo Bardzo, bardzo miły akcent.
Żeby nie było tak wesoło, następną książka był Łuk triumfalny Remarque'a, idealna lektura na listopad Wpędziła mnie we wzorowego jesiennego deprecha, jest strasznie smutna, przygnębiająca, szaro-deszczowo-jesienna i napawająca poczuciem absolutnej beznadziei Aczkolwiek trochę się rozczarowałam, spodziewałam się czegoś gorszego Mama mi podpowiada, że w takim razie powinnam przeczytać "Czarny obelisk". Zapewne niebawem to uczynię
Następna była... hm... coś w rodzaju antologii zatytułowanej Nietolerancja i zabobon w Polsce w XVII i XVIII wieku Pożyczyłam to z zamiarem wpisania do listy lektur na olimpiadę, ale po bliższym przyjrzeniu się doszłam do wniosku, że się nie nadaje To zbiorek różnych artykułów, dokumentów, fragmentów książek z epoki. Niektóre interesujące, inne mniej, zdecydowanie najciekawszy był rozdzialik "jak rozpoznać opętanego". Mam większość objawów Jeśli ktoś też chciałby sprawdzić, służę skanem
Przed chwilą zaś skończyłam (po raz drugi) czytać Wieki światła MacLeoda. Jedna z moich ukochanych książek, też bardzo... listopadowa, szara, smutna, jesienna, ale absolutnie wyjątkowa i fascynująca

  Studniówka, matura i pożegnanie z LO
Wiesz szkoda ze nie masz zadnych filmow bo np mozna byloby ukazac topos milosci w :

-Road Trip
-Euro Trip
-Boat Trip

albo w "Zycie jest piekne" P.Almodovara

A tak serio:

Bierz np Romeo i Julie - a podczas prezentacji opisujac to dzielo, odwolaj sie ze dany topos milosci wystepuje takze w Tristanie i Izoldzie. Mozna dac tu jakies ciekawe stwierdzenie, cos a'la cieta riposta ( ale nic w stylu wujka Staszka czy Iwka ) np. wpomniec ze oba dziela to opowieść o miłości zaczarowanej i przeklętej, miłości prowadzącej do śmierci i mocniejszej niż śmierć.
Chociaz tu wybor czy bedziesz do podmiotu dawal Romeo i Julie czy Tristana i Izolde jest dowolny, bo oba dziela sa bardzo dobre i mysle ze nawet jesli pominiesz ksiazke Szekspira a dasz ta druga pozycje to nikt Ci tego za zle miec nie bedzie;]

Ogolnie ciekawa bibliografia ale tak jak mowilem za duzo tego wszystkiego.

Musisz sie zdecydowac jak chcesz te ksiazki w swojej pracy poukladac. Czy chcesz je ulozyc chronoligcznie (to jest zbyt proste i schamtyczne - w dodatku duzo osob tak robi) czy lepiej poszukac pomiedzy tymi utworami jakichs powiazan i zrobic z prezentacji plynna wypowiedz, zamiast przeksztalcac swoj projekt w zwykle dukanie punkt po punkcie.
Jak praca jest spojna i dobrze powiazana to wtedy tez inaczej sie tego slucha.

a co do wybranych książek są to:
Dzieje Tristiana i Izoldy
Romeo i Julia
Cierpienie Mlodego Wertera
Kamizelka
Demeter i Kora
Antygona
te bym mogł omowić mam jeszcze do wybrania:
Czego chcesz od nas panie?
Treny o "Urszuli"
Lalka
i poezka ks.Jana Twardowskiego.
Konrad Wallenrod



1) Wybierz pomiedzy Tristanem a Romem i Julia ( de facto dzis leci ekranizacja dziela Szekspira o 21 na polsacie - tylko w tej wspolczesnej wersji)
2) Mysle ze musisz przywolac Antygone - bo to jednak specyficzny rodzaj ujecia toposu milosci - milosc braterska. A Twoj temat nie moze by tylko ukazany jako milosc miedzy kobieta a mezczyzna. Dlatego to bym tez zostawil. Omawiajac prace Sofoklesa moze odwolac sie ze w Antyku topos milosci byl roznie przedstawiany, jak na przyklad w micie o Demeter i Korze -> i tez masz tu male nawiazanie ze jest to tez milosc "rodzinna" W Antygonie - tytulowa bohaterka do brata a tu zrozpaczona matka do corki. Ale jak dla mnie Demeter i Kora out z literatury przedmiotu.
3) Cierpienie mlodego Wertera - bardzo dobra ksiazka i mysle ze pasuje bardzo dobrze do tej pracy. Wizja milsoci tragicznej niespelnionej - konczy sie samobojstwem.
4) Konrad Wallenrod - hmm milosc do ojczyzny, tez to musi byc w Twojej pracy bo do kolejne ujecie tego toposu. Ale z drugiej strony ta ksiazka i poprzednia to Romantyzm, a najlepiej byloby jakbys mial kazda ksiazke zinnej epoki. Sam jednak chyba obie bym omawial
5) Lalki bym nie tykal - bo jest ble i wogole jej nie lubie
6) ks Twardowskiego warto dac na zakonczenie, bardzo dobrze opisywal dany temat, a jak go wspomnisz na koncu to nawet bedzie dobrze odebrane mysle. Uwienczenie pracy dobrym tekstem i oddanie holdu ksiedzu.
7) Treny - to jest to samo co Antygona i Demeter i Kora - tzn to samo ujecie toposu tylko ze tu milosc ojca do corki. Wspomnialbym oczywiscie o trenach ale przy omawianiu tamtych ksiazek. Osobiscie nie daw3albym chyba trenow - bo przy odpowiedzi pozniej mozesz sie zakopac;] bo jednak ich tematyka i sama specyfika gatunku jest dosc zlozona. Ale warto wspomniec i np walnac jakis cytacik w stylu
"Wielkies mi uczynila pustki w domu moim
Moja droga Orszulko tym zniknieciem swoim"
Bedziesz mial cytat w pracy i to w dodatku latwy do zapamietania ale i wartosciowy dla danego tematu.

Ja bym jeszcze czegos tu na Twoim miejscu poszukal tj. innego ujecia toposu milosci w liteaturze (jak jakas ciekawa ksiazka mi sie przypomni to tu dam:P)
Bo masz juz:
1)
-milosc siostry do brata (Antygona)
-milosc ojca do corki (Kochanowski)
-milosc matki do corki (Demeter)

2)
-milosc do ojczyzny, trzeba tu przywolac od razu patriotyzm (Konrad Wallenrod)

3)
-nieszczesliwa milosc kochanow, na drodze ktorej staja przeciwnosci (Romeo i Julia; Tristan i Izolda)

4)
-uczucie bez odwzajemnienia z tragicznym skutkiem, typowym dla Romantyzmu, przywolanie postaci tragicznej Wertera (Cierpienia Mlodego Wertera)

Odnosnie powiazan: to jest zajebista sprawa bo pokazujesz ze dobrze rozumiesz temat i ze nie odwalasz lipy Np takim nawiazaniem moglobybyc przejscie z Romea i Julii do Wertera - gdzie wspomnialbys o tym ze w pierwszym dziele, byla to milosc ktora lamala bariery i przetrwala wszystko gdyz oboje sie kochali. Natomiast w kolejnym dziele (CIerpienia Wertera) glowny bohater przezywa nie spelniona milosc, gdyz w przeciwienstwie do Julii, Lotta(?) wybranka Wertera nie odwzajemnia jego uczucia/nie moze z nim byc...
itp itd Dobra sprawa i jak sie chwile nad tym przysiadzie to mozna znalesc ciekawe powiazania.

Na to chwile to tyle co mi wpadlo do glowy... jak wymysle cos fajnego to napisze.

Pozdrawiam

EDIT:

matti a "Kamienie na szaniec" "W alejach spaceruja tygrysy" - to tez o powstaniu.

  JEŚLI KTOŚ CHCE TYLKO ZAPYTAĆ, A NIE KUPIĆ PREZENTACJĘ.
Witam,
napisałem konspekt i bardzo prosiłbym o sprawdzenie, oto on:

Temat: Motyw cierpienia w literaturze. Przedstaw jego funkcjonowanie, analizując wybrane przykłady.

I. Literatura podmiotu:

1. Kochanowski J., ‶Fraszki, Pieśni, Treny”, Wydawnictwo: Greg, Kraków 2007, [tu:] ‶Tren VIII”
2.Goethe J. W., ‶Cierpienia Młodego Wertera”, Wydawnictwo: Ossolineum, Wrocław 1991, tłum. Staff L.
3.Mickiewicz A., ‶Dziady”, Wydawnictwo: Greg, Kraków 2007, [tu:] ‶Dziady cz. III”
4.Dostojewski F., ‶Zbrodnia i Kara”, Wydawnictwo: Greg, Kraków 2006, tłum. Podgórzec Z.
5.Żeromski Stefan, ‶Ludzie Bezdomni”, Wydawnictwo: Greg, Kraków 2007

II. Literatura przedmiotu:

1.Łoś G., ‶Twórcy literatury obcej i ich dzieła”, Wydawnictwo: Printex, Białystok 2003, [tu:] ‶Cierpienia Młodego Wertera” i ‶Zbrodnia i kara”
2.Pietrzyk D., Rychlicki R., Marzec A., ‶Opracowania lektur i wierszy”, Wydawnictwo: Greg, Kraków 2008, [tu:] ‶Dziady cz. III”
3.Zawistowska D., ‶Biblioteka Analiz Literackich: Ludzie bezdomni Stefana Żeromskiego”, Wydawnictwo: WsiP, Warszawa 1976
4.Grzeszczuk S., ‶Biblioteka Analiz Literackich: Treny Jana Kochanowskiego”, Wydawnictwo: WsiP, Warszawa 1978

III. Ramowy plan wypowiedzi:

1.Określenie problemu:
- cierpienie nieodłącznym elementem ludzkiego życia
- różne źródła cierpienia
2.Kolejność prezentowanych argumentów
a. ‶Treny”
- cierpienie po stracie dziecka
- zachwianie renesansowych wartości
- definicja trenu
– odstępstwo od klasycznej formy w trenach Kochanowskiego
- analiza Trenu V i VIII
b. ‶Cierpienia młodego Wertera”
- historia miłości Wertera do Lotty
- piekło romantycznej miłości
- miłość destrukcyjna - samobójstwo
c. ‶Dziady cz. III”
- martyrologia narodu polskiego – cierpienie niezawinione
- opowieść Sobolewskiego
- męczeństwo Cichowskiego – heroizm
- historia Pani Rollison i jej syna
d. ‶Zbrodnia i kara”
- teoria Raskolnikowa – zbrodnia – klęska idei nadczłowieka
- Raskolnikow – ofiara własnej zbrodni – cierpienie psychiczne
- ośmioletnia katorga – pokuta – cierpienie fizyczne
e. ‶Ludzie bezdomni”
- historia T. Judyma - ‶przeklęty dług”
- misja niesienia pomocy potrzebującym
– miłość, bezpieczeństwo, stabilizacja
- trudny wybór - ‶rozdarta sosna”
- Judym – Syzyf?, Prometeusz?
3.Wnioski
-
-

Mam również kilka pytań:
1. W "określeniu problemu" wystarczy 1 teza czy raczej powinno być ich więcej?
2. Jakie wnioski mogę zamieścić w mojej prezentacji?
3. Czy muszę dobrze znać opracowania które podałem czy wystarczy znajomość lektur i w ogóle tematu?
4. Jakie pytania mogę dostać odnośnie opracowań?



Hmmm...
Dla mnie ta bibliografia jest trochę niejasna, np.

1. Kochanowski J., "Fraszki, Pieśni, Treny”, Wydawnictwo: Greg, Kraków 2007, [tu:] ‶Tren VIII”
Ja napisałbym

1. Kochanowski J., Tren VIII [w:] Kochanowski J., Fraszki, Pieśni, Treny, Greg, Kraków 2007.

oraz
Grzeszczuk S., ‶Biblioteka Analiz Literackich: Treny Jana Kochanowskiego”, Wydawnictwo: WsiP, Warszawa 1978
powinno być:
Grzeszczuk S., Treny Jana Kochanowskiego, WsiP, Warszawa 1978, ISBN: (jeśli posiada)

Co do Twoich pytań.
1. Wystarczy jedna teza.
2. Takie, które nasuna Ci sie po ponownym przeczytaniu pracy, np. Cierpienie uczy człowieka pokory i wrażliwości na krzywdy innych ludzi. Bez niego nie jesteśmy w stanie doświadczyć pełni człowieczeństwa.
3. Może nie "dobrze" ale powinieneś je przynajmniej widzieć na oczy
4. np. W czym pomogło Ci konkretne opracowanie.

Co do planu to jesłi masz pracę o cierpieniu to niepotrzebnie np, u Kochanowskiego omaiwasz czym jest tren i wskazujesz "odstępstwo od klasycznej formy w trenach Kochanowskiego" . W pozostałych punktach jest w porzadku.

  Paradoksy w chrześcijaństwie...
Długość ma znaczenie?

[cytat]Miłość jest to złożone pojęcie, którego nie daje się ująć w sztywną definicję. Często utożsamiana z uczuciem, które przejawia się w relacji do drugiej osoby (lub obiektu), połączonym z silnym pragnieniem stałego obcowania z nią, czemu może towarzyszyć pociąg fizyczny do osoby będącej obiektem uczucia, także jest to relacja między osobami oparta na uczuciu miłości. Od wieków jest przedmiotem fascynacji i źródłem inspiracji dla twórców sztuki, literatury, psychologii, religii. Przez niektórych ludzi bywa uważana za sens życia ludzkiego – czyniąca je prawdziwym i w pełni szczęśliwym. Miłość jest niezwykłym zjawiskiem - na wielu ludzi wpływa w taki sposób, że czynią oni rzeczy dawniej dla nich niewyobrażalne, osiągają niedoścignione dotychczas cele, a wszystko w imię wszechwładnej miłości. Można ją również rozumieć jako wzajemne zaufanie, lecz owo zaufanie tak naprawdę jest tylko drobną częścią miłości, której w pełni zdefiniować samej w sobie nie można.

Rodzaje miłości

* Agape (gr.) {łac. Caritas} - to typ miłości bezinteresownej, opierającej się na altruizmie i duchowej więzi, często motywowanej religijnie.

* Philia (gr.) {łac. Amicitia} - miłość wolna od seksu i zmysłowości, przyjacielska, bezinteresowna, lojalna i wierna.

* Eros (gr.) {łac. Amor} - miłość twórcza, kreatywna lub romantyczna, w której dominującą rolę odgrywa sentyment, tęsknota, oczarowanie, pragnienie coraz większej pełni.

* Seksus - miłość zmysłowa, realizująca się w zbliżeniach płciowych, miłość oparta na wzajemnym pożądaniu; najczęściej ma swój początek w zakochaniu.

* Narcyzm - egoizm, miłość do samego siebie.

* Miłość platoniczna - potocznie rozumiana jako miłość aseksualna, eros; Platon w "Uczcie" opisuje historię opowiadaną przez Arystofanesa o bardzo silnej istocie ludzkiej o dwu twarzach, czterech rękach, czterech nogach, plecach i piersiach naokoło, zagrażającej bogom. Zeus znalazł sposób, by, nie zabijając ludzi (jak chcieli inni bogowie), osłabić ich poprzez przecięcie każdego na dwie połowy. Od tej pory każdy szuka drugiej połowy, a gdy ją znajdzie, druga osoba, choć obca, staje się nagle bliska.

[edytuj] Teoria miłości Sternberga
Model miłości R.I. Sternberga
Powiększ
Model miłości R.I. Sternberga

Według Roberta Sternberga, miłość można opisać przy pomocy trzech zasadniczych składników. Są to namiętność, zaangażowanie i intymność. Cechy ulegają ciągłej przemianie w czasie trwania związku.

Intymność

Intymność czyli bliskość to wszelkie pozytywne uczucia i działania wzmagające przywiązanie partnerów.

Według Sternberga, na tak pojmowaną intymność składają się:

* pragnienie dbania o dobro partnera,
* przeżywanie szczęścia w obecności partnera i z jego powodu,
* szacunek dla partnera,
* przekonanie, że można nań liczyć w potrzebie,
* wzajemne zrozumienie,
* wzajemne dzielenie się przeżyciami i dobrami duchowymi i materialnymi,
* dawanie i otrzymywanie uczuciowego wsparcia,
* wymiana intymnych informacji,
* uważanie partnera za ważny element własnego życia;

Emocje składające się na intymność są w dużej mierze wynikiem komunikacji między partnerami i rozumienia potrzeb osoby kochanej.

Dynamika

W początkach miłości intymność jest niska, rośnie ona stopniowo wraz z czasem trwania związku i jeszcze wolniej opada po osiągnięciu swego maksimum.

Namiętność

Namiętność to przeżywanie silnych emocji zarówno pozytywnych jak i negatywnych. Gdy intensywność namiętności jest wysoka, przeżywa się takie emocje jak pożądanie, radość, podniecenie, tęsknotę, zazdrość, niepokój. Stanom tym towarzyszy silna motywacja do połączenia się z obiektem miłości, fizycznej bliskości, kontaktów seksualnych. Często miłość utożsamiana jest z namiętnością.

Dynamika

W początkowym etapie zakochiwania się namiętność jest bardzo silna i niepodatna na świadome kierowanie. Na to, czy w danej diadzie jest namiętność czy jej nie ma, nie mamy wpływu. Tak jak szybko namiętność rośnie, tak samo szybko spada i choć jest to fakt nieunikniony, spadek namiętności nie jest równoznaczny z końcem miłości.

Zaangażowanie

Zaangażowanie w utrzymanie związku to wszelkie działania mające na celu przekształcenie miłości w trwały związek. Jest to świadoma decyzja co do tego, czy chcemy zostać w danym związku, czy jest on dla nas satysfakcjonujący. Jest to więc składnik miłości, którego nasilenie sami kontrolujemy. Silne zaangażowanie może być czynnikiem skutecznie podtrzymującym dany związek. W parach zadowolonych z małżeństwa, zaangażowanie jest zazwyczaj najsilniejszym składnikiem podtrzymującym uczucie miłości w danym związku.

Dynamika

Wraz z początkiem miłości, gdy dwoje ludzi decyduje się na bycie razem, zaangażowanie stopniowo rośnie. Gdy osiągnie ono swój maksymalny poziom, to zazwyczaj utrzymuje się na nim do końca trwania związku.

Fazy związku
Model trójkątny miłości na podstawie modelu Sternberga
Powiększ
Model trójkątny miłości na podstawie modelu Sternberga

1. Faza zakochania

Zaczynają rozwijać się trzy składniki, przy czym najsilniej przybiera na sile namiętność. Pojawią się symptomy charakterystyczne dla miłości.

2. Faza romantycznych początków

Charakteryzuje się wzrostem intymności. Jest zazwyczaj krótkotrwała. Rozbudzeni namiętnością partnerzy zaczynają częściej się spotykać, rozmawiać o sobie, lepiej się poznawać, efektem tego jest wzrost intymności. Pojawia się także decyzja co do utrzymania związku i przechodzi on w fazę trzecią.

3. Faza związku kompletnego

Charakteryzuje się występowaniem wszystkich trzech składników. Wiąże się to zazwyczaj z podjęciem decyzji o ślubie, zamieszkaniu razem, a więc decyzji co do trwania danego związku. Jest to faza najbardziej zadowalająca dla partnerów, a także najbardziej nasycona emocjami. Osiągają oni najwyższy stopień intymności. Podobnie teraz ich zaangażowanie jest bardzo mocne. Koniec tej fazy jest jednoznaczny z nieuchronnym końcem namiętności. Nagłe osłabnięcie namiętności wyznacza wejście w fazę czwartą.

4. Faza związku przyjacielskiego

Jest pozbawiona składnika namiętności, który jeśli był utożsamiany z samą miłością, może oznaczać, że w danym związku miłość wypaliła się. Dla wielu ludzi wejście w fazę związku przyjacielskiego oznacza najbardziej satysfakcjonujący okres dla ich związku. Uwzględniając fakt, że w fazie tej dominuje zaangażowanie, które jest zależne od naszej woli, jak i intymność, która tylko po części także jest od niej zależna, możemy stwierdzić, że przedłużenie tej fazy jest zależne od woli obojga partnerów. Problemem może być dla nich podtrzymanie intymności na wysokim poziomie, a więc wzajemne zaufanie, lubienie się, chęć pomagania i otrzymywania pomocy. Jeśli nie uda się podtrzymać intymności, związek przechodzi w ostatnią z faz.

5. Faza związku pustego

Charakteryzuje się jedynie zaangażowaniem, które jest jedynym składnikiem podtrzymującym go. Diada taka jest jedynie pozostałością po miłości, gdyż opierając się na samym zaangażowaniu należy się liczyć z możliwością, że któryś z partnerów zapragnie zmiany i zrezygnuje z dalszego trwania takiego związku. Jest to faza, która nie musi pojawić się w związku, o ile partnerom uda się podtrzymać intymność. Jednak w momencie spadku intymności, zaangażowanie może również podtrzymywać dany związek z równie dobrym rezultatem. Jeżeli dochodzi do tej fazy najcześciej związek przechodzi w fazę szóstą.

6. Rozpad związku

za: Wojciszke B. (1998). Psychologia miłości. Intymność. Namiętność. Zaangażowanie.

Model Iry Reiss
Kołowy model miłości I. Reiss

Model ten polega na założeniu, że w procesie miłości poszczególne składniki wpływają na siebie wzajemnie w zależności od stopnia nasilenia pozostałych komponentów. Ewolucja związku jest metaforą obrotu koła.

1. Zrozumienie

2. Wzajemne uzależnienie

3. Ujawnienie siebie,

4. Spełnianie się osobowości i realizacja potrzeb

za: Helms D.B., Turner J.S. (1999) Rozwój człowieka

Teoretyczny model miłości Johna Lee

J. Lee, wyodrębnił sześć typów miłości. Jednostkę może charakteryzować bądź jeden z typów miłości, bądź też może reprezentować ich kombinację. Lee wyróżnił trzy typy podstawowe i trzy pochodne.

Do podstawowych zaliczamy:

* storge

Miłość zrównoważona, czuła, przyjacielska w której partnerów silnie łączy intymność i założenie, że bez względu na wszystko zostaną przyjaciółmi. Intymność fizyczna pojawia się później i rzadko, jeśli wystąpi, staje się źródłem radości. Miłość tego typu porównać można do miłości między rodzeństwem. Najważniejsze jest by być z partnerem duchowo i jako jego najlepszy przyjaciel. Dla tego typu miłości drobne przeszkody są do pokonania. Nawet czasowe rozłąki nie stanowią dla niej problemu.

* eros

Miłość eros jest odpowiednikiem miłości romantycznej. Charakterystyczne dla tego typu miłości jest zafascynowanie kochaną osobą. Osoby prezentujące ten typ wierzą w miłość od pierwszego wejrzenia i jest to wręcz pożądane by w taki właśnie sposób zakochać się i stworzyć związek doskonały, w którym miłość będzie wieczna. Partnerzy pragną być do siebie podobni, jak najwięcej czynności wykonywać wspólnie. Charakterystyczny też jest silny pociąg fizyczny, dlatego też dość wcześnie uwzględniany jest element seksualności. Partnerom zależy na tym, by drugiej osobie dostarczać jak największej ilości przyjemności, w tym także w sferze seksu.

* ludus

Ludus traktuje miłość jako zabawę. W grze tej polega głównie na tym by zwyciężyć, a więc wykazać się większymi zdolnościami, dowieść swej wyższości nad partnerem. Seks w takim związku, to forma zaspokojenia jedynie własnych przyjemności. Jeśli w sferze seksualnej wystąpią jakieś problemy, to zamiast starać się je rozwiązać, przedstawiciele tego typu miłości poszukają raczej nowego partnera. W wyrażaniu ludus nierzadko obserwuje się koncentrację na własnej osobie.

Typy te łączą się z sobą i tworzą:

* manię (jako kombinację eros i ludus),

Miłość maniakalna jest intensywna i obsesyjna, często myśl o partnerze jest przyczyną ciągłego lęku przed jego utratą. Polega na stałej potrzebie podtrzymywania uczuć i uwagi przez partnerów, a także nieustannego rozpraszania wątpliwości co do wierności i zaangażowania.

Zobacz też: wpółuzależnienie

* pragmę (ludus i storge),

Pragma to miłość praktyczna. Przedstawiciele tego typu inwestują w miłość. Jest to dla nich kalkulacja zysków i strat jakie mogą osiągnąć angażując się w dany związek. Związek jest możliwy tylko z partnerem, który odpowiada tak kochającym osobom ze względu na pochodzenie i warunki życiowe.

* agape (eros i storge).

Miłość agape jest miłością ofiarną, pełną poświęcenia i troski o drugą osobę. W miłości tej łatwo zapomina się o sobie myśląc o szczęściu partnera. Jest to moralny ideał miłości w etyce chrześcijańskiej jak i innych religii. Oznacza troskę o osobę kochaną bez oczekiwania czegokolwiek w zamian.

Badania Lee wykazały, że do miłości pragmatycznej i storgicznej bardziej skłonne są kobiety niż mężczyźni, którzy z kolei manifestują styl erotyczny i ludyczny.

za: Rostowski J. (1987). Zarys psychologii małżeństwa

Koncepcja Bardisa

Bardis zakłada istnienie trzech rodzajów potrzeb:

* potrzeby fizyczne
* potrzeby psychologiczne
* potrzeby społeczne

Gdy partnerzy zaspokajają swoje potrzeby w równej mierze i na wysokim poziomie miłość jest kompletna. Gdy potrzeby zaspokajane są na niskim poziomie, bądź tylko niektóre z nich, miłość jest niepełna.

Uwzględniając siłę zaspokajania określonych potrzeb, Bardis podzielił miłość na trzy typy:

* typ Orfeusza i Eurydyki

Potrzeby fizyczne, psychologiczne i społeczne są dostrzegane przez każdego z partnerów i zaspokajane na równym, zadowalającym poziomie. Jest to miłość silna, dająca satysfakcję obu stronom.

* typ Zeusa

To miłość niepełna. Charakteryzuje się przecenianiem potrzeb fizycznych przez jednego lub obydwoje partnerów z równoczesnym niedocenianiem potrzeb niefizycznych.

* typ Penelopy

Miłość Penelopy jest również odmianą miłości niepełnej. Nadmiernie cenione są potrzeby niefizyczne, zaś niedoceniane zostają potrzeby fizyczne.

za: Rostowski J. (1987). Zarys psychologii małżeństwa

Ujęcie Ericha Fromma

Fromm uważał, że miłość jest sztuką. Aby nauczyć się kochać, musimy postępować z miłością tak, jak z każdym innym rodzajem sztuki, jak na przykład malarstwo czy muzyka. Najpierw powinniśmy opanować teorię, a później zająć się stroną praktyczną. Miłość jest aktywną siłą drzemiącą w człowieku. Trzeba więc nauczyć się wyzwalać ją, a osiągnąć to możemy poprzez działanie. Nie jest miłością branie, bycie kochanym, lecz prawdziwa, dojrzała miłość przejawia się przez obdarzanie innych tym uczuciem, jest to czynny akt dawania samego siebie innym.

Przez czynną, dojrzałą miłość Fromm rozumiał:

* Dawanie siebie innym. Gdy więcej radości czerpie się z dawania niż brania.
* Gdy drugi człowiek, obdarzany uczuciem budzi głębokie i żywe zainteresowanie. Zachowaniem powinna kierować troska o dobro tej osoby.
* Odpowiedzialność za zaspokajanie potrzeb osoby kochanej, w tym głównie potrzeb psychicznych.
* Poszanowanie dla odmienności drugiego człowieka, pozwalanie na rozwój jego indywidualności.
* Staranie, by jak najlepiej poznać osobę kochaną.

Fromm wyróżnił miłość braterską, matczyną, miłość samego siebie, miłość Boga i miłość erotyczną. Przez tę ostatnią rozumiał miłość opartą na zespoleniu z drugim człowiekiem jako nie tylko uczucie, ale też decyzje, obietnice. Na miłość erotyczną składa się zakochanie i czynnik świadomy, a więc decyzja, by być z drugą osobą, poświęcać jej uwagę i troskę.

za: Fromm E. (1971). O sztuce miłości

Zakochanie
Pocałunek
Powiększ
Pocałunek

Zakochanie to stan osoby zakochanej, czującej miłość.

Charakteryzuje się obsesyjnymi myślami o tej osobie, pragnieniem przebywania z nią. W przypadku niedostępności obiektu miłości osoba zakochana cierpi.

Stan zakochania wiąże się z podwyższonym poziomem fenyloetyloaminy (PEA) i dopaminy, powstaniem nowych pętli neuronalnych oraz reakcjami fizjologicznymi na osobę, w której jesteśmy zakochani takimi jak pocenie się dłoni, przyśpieszone bicie serca (wynik działania adrenaliny). Te same reakcje wywołuje strach i stres. W nieco ponad połowie przypadków poziomy hormonów wracają do normy w ciągu 3-8 lat (choć mogą również wcześniej) od momentu podwyższenia. W pozostałych przypadkach pojawia się nowy stan równowagi, za który odpowiada dopamina i serotonina, a który można określić jako przywiązanie.

Miłość w literaturze

Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

* Cierpienia młodego Wertera Johann Wolfgang Goethe - miłość niespełniona
* Giaur George Gordon Byron - miłość niespełniona
* Dziady cz. II i IV Adam Mickiewicz - miłość trudna
* Potop Henryk Sienkiewicz - miłość spełniona
* Ogniem i Mieczem Henryk Sienkiewicz - miłość spełniona
* Biblia - Pieśń nad Pieśniami - miłość spełniona
* Dzieje Tristana i Izoldy - miłość trwalsza od śmierci
* Sonety do Laury Francesco Petrarka - miłość trwalsza od śmierci
* Romeo i Julia William Shakespeare - miłość trwalsza od śmierci
* Miłość Czesław Miłosz - Definicja Miłości - sens życia
* Biblia - Hymn o miłości św. Pawła - definicja miłości - sens życia
* Przed sklepem jubilera. Medytacje na temat sakramentu małżeństwa przechodzące chwilami w dramat Karol Wojtyła - przedstawione 3 różne miłości
* Dobry Omen Terry Pratchett i Neil Gaiman - miłość przypadkiem, obok akcji i stereotypów

Miłość w sztuce

Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

* Jaufré Rudel Anonim, XIII wiek
* Madonna z Dzieciątkiem Girolamo Pompeo Batoni
* Sen Dantego Dante Gabriel Rossetti
* Pocałunek Francesco Hayez
* Intymność (Intimite) Eugene Carriere
* Pocałunek Auguste Rodin
* Pocałunek, Trzy okresy życia ludzkiego, Spełnienie Gustav Klimt
* Objęcie Egon Schiele (skrajny ekspresjonizm)
* La Vie (Życie) Pablo Picasso

Bibliografia

* Buss D. Ewolucja pożądania
* Fromm E. (1971) O sztuce miłości
* Pierre Grimal "Miłość w starożytnym Rzymie" 2005, PIW, Warszawa ISBN 83-06-02945-3
* Helms D.B., Turner J.S. (1999) Rozwój człowieka
* Rostowski J. (1987). Zarys psychologii małżeństwa
* Wojciszke B. (1998). Psychologia miłości. Intymność. Namiętność. Zaangażowanie.

[/cytat]
To cytat z encyklopedii Wikipedia. Widocznie jednak miłość to coś takiego co ciężko zmieścić 3-4 zdaniach skoro nie udało się to naukowcom do encyklopedi (gdzie wszystkie informacje mają mieć lakoniczny wygląd).

Pozdrawiam

--
[cytat][b]Sancho:[/b] Ty nasza Elixirowa wszechwiedząca skarbnico wiedzy religijno-moralnej.[/cytat]

  pilnie poszukuje bo mnie sorka z polaka zabije :)
Werter rozpoczyna pisać listy do swojego przyjaciela Wilhelma 4 maja 1771 roku. Pisze, że jest bardzo szczęśliwy, spokojny, na wsi może oddać się sztuce, rozmyślaniu i lekturze jego ulubionego autora - Homera. Chce uporządkować swoje życie po miłostkach w mieście. Lecz jego wewnętrzny ład i spokój zostają zmącone wówczas gdy widzi Lotę. Zapomniał wówczas całkiem, że miał szukać na wsi zapomnienia i [cenzura] się w niej. Na swoich uczuciach skupi całą swoją uwagę. Zaprzestaje malarstwa, pisarstwa. Na drodze do ich wspólnego szczęścia staje to, że Lota ma już narzeczonego - Alberta. Jednak to jakby nie jest żadnym problemem dla Wertera, owszem kocha on Lotę, ale godzi się z tym, nie próbuje sprzeciwiać się ich ślubowi. Godzi się na dobrowolne cierpienie. Zaprzyjaźnia się nawet z Albertem i wie, że on może zapewnić jego ukochanej dobre życie. Zwraca dużą uwagę na nieszczęścia innych (parobek i Henryk) i widzi w nich zniekształcone odbicie jego miłości. Uważa, że żeby pomóc zarówno sobie jak i jej musi wyjechać. Ciągle jest wewnętrznie rozdarty, myśli o niej, a poza tym źle czuje się w nowym miejscu. Razi go wielce hierarchia społeczna i wywyższanie się arystokracji. Czuje się bardzo nieszczęśliwy, gdy dowiaduje się o ślubie Loty i Alberta i postanawia wrócić. Albert stara się ograniczać jego wizyty w domu. Werter coraz bardziej zaczyna przypominać człowieka obłąkanego. Szuka rozwiązania w sztuce i filozofii, lecz go nie znajduje. W końcu decyduje się na samobójstwo, wcześniej porządkując wszystkie swoje sprawy.



Werter jest głównym bohaterem powieści epistolarnej Johanna Wolfganga Goethego
Cierpienia młodego Wertera. Pierwsza wersja utworu powstała w 1774 roku,
druga w 1787. Powieść powstała w okresie, który w niemieckiej literaturze nosi nazwę
„burzy i naporu”, jest dziełem prekursorskim dla epoki romantyzmu.

O utworze źródłowym
Cierpienia młodego Wertera, powieść
epistolarna (czyli powieść
w listach) Johanna Wolfganga
Goethego, jest zbiorem listów pisanych
przez tytułowego bohatera,
adresowanych do jego przyjaciela
Wilhelma. Wyjątek stanowią
trzy ostatnie listy, z których dwa
przesłane są do Lotty i jeden do
Alberta. Cały ten zbiór zamknięty
jest w swoiste klamry – „uwagi
wydawcy”. Tak więc na początku
utworu mamy krótką notę rozpoczynająca
się od słów: Czego tylko
dowiedzieć się mogłem o dziejach
biednego Wertera, zebrałem
pilnie i podaję wam tutaj (…), a na
końcu – obszerny komentarz na
temat ostatnich dni bohatera.
W ten sposób Goethe nadał swojemu
dziełu pozory autentyzmu.

Ważne słowa Wertera
Wilhelmie, czym jest dla naszego serca świat bez
miłości! Czym jest latarnia magiczna bez światła!
Ledwo wstawisz w nią lampkę, ukazują się
najbogatsze obrazy na twej białej ścianie!
Nie znam już innej modlitwy, jak do niej. W wyobraźni
mej nie zjawia się żadna inna postać
prócz niej i wszystko wkoło widzę tylko w związku
z nią. (…) Nie widzę cierpieniu temu kresu
prócz grobu.
(…) zawołałem – człowiek jest człowiekiem,
a ta odrobina rozumu, którą może posiadać,
niewiele znaczy, lub nie wchodzi wcale w rachubę,
gdy szaleje namiętność, a granice człowieczeństwa
uciskają (…)
(…) Ceni też mój rozum bardziej niż to serce,
które jest przecież mą jedyną dumą, które jedynie
jest źródłem wszystkiego, wszelkiej siły,
wszelkiej szczęśliwości i wszelkiej niedoli. Ach,
to co ja wiem, może każdy wiedzieć. Moje serce
mam ja tylko.
Drogi Wilhelmie, jestem w stanie, w którym
musieli się znajdować nieszczęśliwi, o których
sądzono, że są opętani przez złego ducha. Czasem
chwyta mnie coś – nie jest to niepokój ani
żądza – jest to jakaś wewnętrzna, nieznana
burza, która grozi rozsadzeniem piersi, dławi
gardło! Biada! Biada! I potem błądzę wśród
strasznych, nocnych obrazów tej wrogiej ludziom
pory roku.
Podnieść zasłonę i wejść poza nią, oto wszystko!
Czemuż wzdragać się, ociągać? Dlatego, że
nikt nie wie, jak tam wygląda, i że nikt stamtąd
nie wraca? A może dlatego, że właściwością
naszego ducha jest przeczuwać zamęt i ciemność
w tym, o czym nic pewnego nie wiemy?

Znaczenie postaci
W postaci Wertera udało się Goethemu pokazać wszystkie egzystencjalne bolączki ludzi
mu współczesnych. Dowodem, nieco makabrycznym, popularności Cierpień… jest
fala samobójstw, jaka przeszła przez Niemcy po ukazaniu się książki.
Współczesnego czytelnika również może postać Wertera zaintrygować. Jako typ
wrażliwego i osamotnionego człowieka, który szuka swego miejsca w świecie, próbuje
znaleźć miłość i sens istnienia jest Werter postacią uniwersalną.

CV – biografia
Losy Wertera:
• Tajemnicza przeszłość. Wyłuskujemy jej strzępy z kilku listownych wzmianek.
„Biedna Eleonora”, o której Werter wspomina, to zakochana w nim, ale przez niego
niekochana kobieta.
• Odpoczynek w wiejskiej okolicy. W miejscowości o nazwie Wahlheim, rozkoszując
się pięknem natury i rozmowami z prostym ludem Werter próbuje stanąć na
nogi po miejskich przeżyciach. Wiemy, że jednym z jego ulubionych zajęć jest czytanie
(epopeje Homera, Pieśni Osjana) i rysowanie.
• Spotkanie Lotty. Na balu bohater poznaje Charlottę S., córkę lokalnego komisarza
i narzeczoną Alberta. Niebawem zakocha się w niej bez pamięci.
• Wyjazd z Wahlheim. Werter, świadomy tego, że jego uczucie jest niemożliwe do
spełnienia, ponaglany przez przyjaciela Wilhelma i matkę, wyjeżdża z Wahlheim
i rozpoczyna czynne życie.
• Afront towarzyski. Arystokracja nie życzyła sobie obecności Wertera na swojej
kolacji… dodatkowo pogłębiają się nieporozumienia z przełożonym – nieznanym
nam z nazwiska posłem. Werter żąda dymisji. Uznając, że zawodzi w ten sposób pokładane
w nim przez matkę nadzieje, pisze o tym w liście do przyjaciela: Widzieć jak
wyścig, który syn jej zaczął, krojąc wprost na tajnego radcę lub posła, urywa się nagle
i oto wraca z konikiem do stajni!
• Depresja. Werter powraca do Wahlheim i zastaje swoją Lottę już jako żonę Alberta.
Nie przestaje jednak kochać swojej damy. Bez szansy na połączenie się z ukochaną,
poniósłszy klęskę w życiu zawodowym, Werter nie znajduje już nawet w przyrodzie
dawnego ukojenia.
• Samobójstwo. Pistolety pożyczył od Alberta. Ubrał się w żółtą kamizelkę i niebieski frak
– strój, który miał na sobie, gdy po raz pierwszy widział Lottę. Pozostawił po sobie długi list
do ukochanej, którego ostatnie słowa brzmią: Są nabite. – Bije dwunasta! – Niech się
stanie! Lotto! Lotto, bądź zdrowa! Żegnaj! Przestrzelił sobie głowę nad prawym okiem.
Umierał długo i w męczarniach. Skonał dopiero w południe następnego dnia.
• Pogrzeb. Nocą, koło jedenastej, [komisarz] kazał go pogrzebać w miejscu, które sam
sobie wybrał. Stary razem z synami szedł za trumną. Albert nie mógł. Obawiano się
o życie Lotty. Nieśli go rzemieślnicy. Nie towarzyszył mu żaden duchowny.


[/quote]

  Devdas
To może coś wkleję. To jest mój referat, który głosilam w Toruniu na konferencji. A w zasadzie napisana połowa i to widać, że wiele tam brakuje, bo resztę dopowiadałam i czytalam z luźnych kartek rękopisu. Ostatnie fragmenty to oczywiście juz tylko cytaty z King of Bollywood. Może trochę się wam przyda.

Saratchandra Chattopadhyay jest obok R.T. najpopularniejszym pisarzem języka bengalskiego. Z reguły przedstawia się jego twórczość w opozycji do znakomitego noblisty. Opozycja ta jednak nie wynika z różnic w zakresie poziomu i rozmaicie rozumianej wielkości obu pisarzy, a z odmiennej wrażliwości, a co za tym idzie i specyfiki kreowanego świata. S C jest mistrzem krótkiej powieści, której główną zaletą jest nie tyle epicki rozmach czy ideologiczne dysputy, co przedstawienie z pozoru prostej historii, opowiedzianej oszczędnymi środkami, często niedopowiedzianej, często zawieszonej, otwartej……
Pośród wszystkich jego tekstów „Devdas” nie wydaje się być najdzielniejszym, znacznie bardziej przez krytyków cenione są „Srikanta”, „Biraj Bau” czy”Sesh Prasna”. Lecz to właśnie „Devdas” stał się najbardziej znany i popularny w szerokim znaczeniu tego słowa. Popularność ta sprawiła, że utwór i powstałe na jego podstawie filmy przestał opowiadać sam siebie, a zaczął prezentować odbite w nim lęki, pragnienia i marzenia kolejnych pokoleń czytelników i widzów.
Przyczyna tego stanu rzeczy wynikająca z samej powieści wydaje się być dwojaka. Po pierwsze tkwi w samej jej strukturze, w bardzo oszczędnej, skupionej narracji, która zaledwie zarysowuje emocjonalny ładunek tkwiący w opowiadanej historii, odsłaniając go czasami w krótkim, rozedrganym dialogu, czasem w pełnej ciszy scenie dramatycznej. Po drugie wynika z konstrukcji jej protagonisty. Jest to postać, której dzieje dają się nakreślić i często są tak kreślone kilkoma wyrazistymi zdaniami, kilkoma skrajnymi ocenami (najczęściej pejoratywnymi lub w najlepszym wypadku współczującymi), kilkoma bardzo kwiecistymi a przez mocno rozmytymi metaforami.
W związku z tym próby odczytań samej powieści często przynoszą zgoła odmienne czy wręcz ze sobą sprzeczne wnioski. Najczęściej spotykamy mocno osadzone w społeczno-obyczajowym kontekście analizy podkreślające fakt, iż niewyrazistość, niezdecydowanie i upadek bohatera jest odbiciem sytuacji całego pokolenia młodych ludzi, wykształconych, dobrze orientujących się w modernizującym dokoła świecie, a jednocześnie ograniczonych w swych aspiracjach i działaniach dziedzictwem tradycji, która stanowi nie tyle system zewnętrznej opresji lecz raczej wewnętrzną, a więc niewyrażalną konieczność. Ten sposób rozumienia postaci generuje dwie kolejne płaszczyzny analizy. Jedna będzie prowadziła w stronę czytania politycznego, gdy na skomplikowaną społecznie i obyczajowo siatkę znaczeń oplatającą bohatera nałoży się kolejne ograniczenie wynikające z faktu bycia obywatelem imperialnej kolonii, który jeszcze nie potrafi do końca wyraźnie skonkretyzować swego położenia, przy jednoczesnym poczuciu konieczności tego faktu.
Druga, z mojego punktu widzenia znacznie ciekawsze i płodniejsza, prowadzi w stronę odczytań intertekstowych, wspartych metodami analizy psychologicznej, psychoanalitycznej z jednej strony, a mitograficznej i archetypicznej z drugiej.

Dla wielu krytyków i badaczy historia Devdasa stanowi kolejną reinterpretacje klasycznej opowieści o miłości Radhy i Kryszny.
Wg Gayatri Chatterjee: „ Niespełnioną miłość o wyższej wartości niż spełniona często możemy zobaczyć jako część mitycznego motywu – rozdzielenia Radhy od Kryszny.”

Inni widzą w bohaterze postać analogiczną do Wertera:

„Wzorcowa już postać Devdasa może być odczytywana jako rodzaj rytualnej ofiary składanej przez młodego bengalskiego bramina europejskiej romantycznej estetyce, przeniesieniem cierpień młodego Wertera na subkontynent” – pisze w artykule ”Fenomen Devdasa” Corey Creekmur.

Z kolei Pat Brown zwraca uwagę na podobieństwo historii do tragicznych dziejów Romea i Julii. Przyznając zresztą wyższość tekstowi bengalskiego twórcy:
„Miłość pomiędzy Paro a Devdasem jest znacznie bardziej zawiła, skomplikowana i dojrzała niż szczenięca miłość Romea i Julii.” (puppy love)

Obserwując brak zdecydowania, marazm, wewnętrzna niezdolność do czynu bohatera zwrócono uwagę na jego podobieństwo do Hamleta, czym zajmuje się w swej najnowszej książce „Devdas: indyjski Hamlet” Mushtaq Shiekh oraz wspomina Corey Creekmur „Jest on bezwolnym, okrutnym, narcystycznym indyjskim Hamletem w swojej frustrującej niemożności działania, szczególnie wtedy, gdy działanie wydaje się koniecznością.”

To tylko kilka wybranych fragmentów analiz samego tekstu powieści spośród setki innych, które ciągle powstają, tym bardziej, że co może wydać się dziwne, dopiero od niedawna (2002) dysponujemy pierwszym angielskim przekładem „Devdasa” dokonanym przez Sreejata Guhę dla wydawnictwa Penguin Books. Do tego czasu powieść była tłumaczona jedynie na inne poza bengalskim języki subkontynentu i wydaje się, ze jej angielski przekład został niejako sprowokowany przez filmowe, popularne adaptacje dzieła.
Analizy filmów powstałych na podstawie utworu S.C. jest, wydawałoby się ilość wręcz nieskończona, szczególnie jeśli zaliczyć do nich wszelkie proste recenzje z prasy codziennej. Jednak nawet w tym ogromie dostrzec można kilka dominujących tendencji. Może jednak najpierw kilka słów na temat samych ekranizacji.

Pierwsze przeniesienie dzieła na taśmę celuloidową miało miejsce w 1928 roku, był to film niemy i oczywiście czarno-biały w reżyserii Naresha Mitry. Krytycy ocenili go jako wyjątkowo teatralny, jednak z bardzo dobrym scenariuszem.
Kolejne były dwie powstałe prawie symultanicznie wersje w reżyserii Pramathesha Chandry Barua`y, który w pierwszej (1935) ekranizacji, sfilmowanej w języku bengalskim, zagrał tytułową postać. W drugiej hindi wersji z roku 1936 w roli tytułowej obsadził Kundana Lalę Saigala jednego z największych tych czasów śpiewaków.
Następną, do niedawna najważniejszą ekranizacją była wersja z roku 1955 w reżyserii Bimala Roya, który pracował jako operator na planie filmów Barua`y. W tytułowej roli pojawił się legendarny już dzisiaj gwiazdor Dilip Kumar.
Spośród innych wersji wymienić należy jeszcze adaptacje w języku telugu z 1953 roku dokonana przez Vedanthama Raghavaiaha z Akkineni Nageswara Rao's (ANR) w roli głównej. jego interpretacje postaci Devdasa znacznie wyżej od swojej oceniał Dilip Kumar.
W 1936 roku powstała wersja tamilska w reżyserii P. V. Rao, a w roku1989 w języku malałam Ownbelta Maniego, oraz w 1979 bengalski remake Dilipa Roya.

Wszystkie te adaptacje, podobnie jak tekst samej powieści, doczekały się wielu przeróżnych odczytań, analiz i opracowań. A biorąc pod uwagę, że sama adaptacja jest już rodzajem reżyserskiej interpretacji literatury (co w wielu analitycznych tekstach zostało dostrzeżone) otrzymujemy często strukturę palimpsestu, w której dostrzegamy zachodzące na siebie wersje i warstwy przeróżnych recepcji.
Interesującym wydaje się problem, że najważniejsze, najbardziej popularne adaptacje pomimo oczywistych różnic łączy jeden ciekawy fakt, który w pewnym sensie (lecz bardzo trudno to jednoznacznie stwierdzić) wpływa na sposób reżysersko-aktorskiej kreacji głównego bohatera, a na pewno ma związek z ich biografią.
Otóż każdy z wymienionych przeze mnie twórców postaci Devdasa poczynając od samego autora ma w swojej biografii elementy, które są niejako transpozycyjnym powtórzeniem życiorysu samego Devdasa. Odnajdujemy w niej podobna drogę ze wsi do miasta, w którym z wysiłkiem zdobywał pozycję, jak również epizod alkoholowy.
Pramathesh Chandra Barua pochodził z książęcej rodziny z Asamu. Po ukończeniu studiów w Kalkucie wyruszył w podróż po Europie, gdzie zainteresował się szczególnie sztuką filmową. Po powrocie do Kalkuty założył własne studio produkcyjne Barua Picture Limited. Oczywiście nie spotkało się to z uznaniem arystokratycznej rodziny reżysera i skutkowało odcięciem od rodzinnych funduszy. Niezadowolenie familii było tym większe, że studio Barua`y rozpoczęło współpracę Nowym Teatrem, gdzie głównymi przedstawianymi problemami była emancypacja kobiet, powtórne zamążpójście wdów i zakaz małżeństw pomiędzy dziećmi. Nic zatem dziwnego, że właśnie postać jednego z bohaterów twórczości S.C szczególnie zainteresowała Barua`ę, gdyż te właśnie zagadnienia, w literackiej metaforze stanowią dużą część jego twórczości.
Ciekawą wydaje się decyzja związana z obsadą tytułowej roli w wersji w języku hindi. Rolę Devdasa otrzymał Kundal Lal Saigala, aktor i największy playback singer tych czasów, sam Barua zagrał drugoplanową rolę pasierba Parvati.
Poonam Arora autorka artykułu „Devdas – wykastrowany indyjski bohater, kolonializm i sado-masochizm” – pisze, że przyczyna tej decyzji mogła leżeć w celowym zwróceniu uwagi publiczności na fakt, iż pasierb Parvati jest od niej starszy, a więc pośrednio na problem nierównych wiekowo małżeństw. I właśnie małżeństwo bardzo młodej Parwati ze znacznie starszym wdowcem oraz rodzinno klasowe ograniczenia Devdasa były główną osia interpretacyjna wersji Barua`y, co zgodne było zresztą z jego ”rewolucyjnymi” ideowo pogladami.
W 1951 roku (w roku swej śmierci) Barua napisał „Devdas był mną zanim jeszcze się urodziłem, i tworzyłem go w każdym momencie mojego życia, zanim jeszcze trafiłem na ekran i potem.”
W 1946 roku umiera na chorobę alkoholową Saigal, mając zaledwie 42 lata. Tuż po jego śmierci radio w całych Indiach bez przerwy nadaje jego pieśni nagrane specjalnie dla „Devdasa”.
Wersja bengalska i wersja hindi Barua`y były oczywiście bardzo do siebie podobne. Zmiana nastąpiła w wersji Bimala Roya z roku 1955. Wiąże się ona w dużej mierze ze zmienioną sytuacją polityczną Indii Z jednej strony z faktem odzyskania niepodległości, z drugiej z mającym miejsce w tym samym czasie Podziałem, który stał się swoistą traumą dla żyjącego wtedy pokolenia.
Dilip Kumar – Devdas z 1955 roku –(Yusuf Khan) był pasztunem urodzonym w tej części Pendżabu, która po Podziale przypadła Pakistanowi. I nostalgia za dzieciństwem spędzonym w wiosce w czasach przed podziałem miała być w jego wypadku kluczem do zbudowania postaci Devdasa, twierdzą autorzy „Encyklopedii kina indyjskiego” wydanej w Londynie w 1994 roku.
„Devdas” Bimala Roya miał być również swego rodzaju odbiciem nastrojów młodego pokolenia, które już w niepodległym państwie nie potrafiło odnaleźć własnej drogi i czuło głębokie rozczarowanie jego sytuacja polityczną. Stąd zwrot w stronę autoanalizy prowadzonej przez bohatera oraz ascetyczny minimalizm świata przedstawionego.

„Kiedy więc filmowiec Sanjay Leela Bhansali sugerował, że Shah Rukh powtórzy rolę Dilipa Kumara w remaku klasycznej tragedii „Devdas”, środowisko Bollywoodu uważało to za bluźnierstwo. Shah Rukh miał mocny związek z publicznością, ale był uważany za aktora lżejszego kalibru. Był niestrudzonym romantycznym bohaterem, który czarował urokliwymi obietnicami miłości bez większych napięć Był gwiazdą bez żadnych podtekstów. Ale spojrzenie Sanjaya dostrzegało w Shah Rukhu więcej. Patrzył i mówił : „ to człowiek o smutnych oczach”, który ukrywa wrodzony smutek szaloną energią i nieustającym gadaniem.. Dla Sanjaya dominującą nutą w osobowości Shah Rukha był trwały, nieuleczalny ból. Wierzył, że tylko Shah Rukh może być Devdasem.
Takie spojrzenie było być może spowodowane osobowością samego Sanjaya, podobieństwo do której intuicyjnie czuł u Shah Rukha. Sanjay był błyskotliwym, gwałtownym samotnikiem, który przeszedł ciężką drogę życia. Podobnie jak Karan i Aditya, Sanjay pochodził z filmowej rodziny, lecz jego ojciec, inaczej niż w pozostałych przypadkach, nigdy nie był na samym szczycie. Navin Bhansali był niewielkiej miary filmowcem, który umarł jako alkoholik, pozostawiając rodzinę w takiej nędzy, że matka Sanjaya, Leela, po której miał on drugie imię, była zmuszona handlować mydłem, chodząc po domach.. Jednym z ostatnich wspomnień Sanjaya z dzieciństwa było chowanie się pod łóżkiem, gdy do drzwi dobijali się wściekli wierzyciele.
Przemysł filmowy był w zrozumiały sposób zdumiony decyzją Sanjaya zmierzenia się z klasykiem. Bimal Roy i Dilip Kumar podnieśli poprzeczkę tak wysoko, że upadek przepowiadano każdej następnej wersji. Z drugiej strony „Devdas” wydawał się nieistotny w szybko rozwijających się, nowoczesnych Indiach, gdzie kochankowie raczej znajdowali sobie nową namiętność niż wybierali zapijanie się na śmierć po stracie wszystkiego. Widownia multipleksów, dowodzono uczenie, może ciężko znieść tego upadłego kochanka z zeszłego stulecia. Jednak Sanjay, który po raz pierwszy czytał powieść jak nastolatek, pragnął dokonać reinterpretacji „Devdasa” zgodnie z wymaganiami swego pokolenia

. Devdas zainteresował go ponieważ romans był wypełniony zaborczym okrucieństwem – w jednej scenie Devdas zgniata pszczołę krążącą dokoła Paro, ponieważ nie toleruje, aby cokolwiek ją dotykało. Shah Rukh nie potrafił połączyć samodestrukcji Devdasa z niczym konkretnym więc interpretował postać zgodnie ze współczesną logiką: jest to człowiek, który nie potrafi się zaangażować. Zdecydował się zagrać Devdasa jako prowokujące, drażliwe dziecko, któremu matka zabrała cukierki, a ono dalej upiera się przy swoim. „Devdas jest podobny do 90% mężczyzn” powiedział. „Mężczyźni boją się zaangażowania. Często ranią kobiety, które kochają. To typowe dla mężczyzn. Ja jestem taki sam, tylko nie piję alkoholu.”

Te nieszczęścia, większe i mniejsze, stały się częścią aktora. Shah Rukh stał się Devdasem przynosząc swój wewnętrzny smutek- który Sanjay na gorąco obserwował. W niektórych scenach, zobaczył, coś jakby wspomnienie po ojcu. W jednym epizodzie Devdas leży pijany na łodzi. Rozrzucone dokoła lampy oświetlają nocne niebo. Służący, jedyny, który pozostał wierny do samego końca, złości się i jednocześnie błaga Devdasa, aby przestał niszczyć samego siebie. Meer nie pił, ale dla Shah Rukha, wyobrażenie zniszczonego człowieka na ciemnym jeziorze w łodzi przypominało doskonale jego ojca, który umierał podobnie samotny i smutny.” [King of Hollywood – tłumaczenie moje]

„W 2002 roku weszła na ekrany nowa, pełna rozmachu wersja w języku hindi filmu "Devdas" - opartego na popularnej powieści Saratchandry Chattopadhyaya napisanej w języku bengali. Do tej pory powstało prawie dwadzieścia ekranizacji "Devdasa" w różnych indyjskich językach. Ponadto Devdas - spragniony miłości, cierpiący na alkoholizm autodestrukcyjny bohater powieści, który wyrusza w rujnującą dla siebie podróż do miasta, a potem bezskutecznie próbuje po raz ostatni powrócić do swojej wioski - pojawia się w różnych przebraniach także w innych filmach popularnych, ku ubolewaniu wybitnych krytyków filmowych. Powieść "Devdas", chociaż wyszła spod pióra znanego autora, nie jest dziełem klasycznym. Chattopadhyay napisał ją jako człowiek niespełna 20-letni i sam nie ma o niej zbyt wysokiego mniemania. Nowy "Devdas" Bhansaliego był niezmiernie drogi i nie spodziewano się zwrotu kosztów. Znany reżyser Kalpana Lajmi napisał w gazetowym felietonie, że twórcy filmu postawili na niewłaściwego konia, ponieważ postać Devdasa nie wzruszy współczesnej publiczności indyjskiej. Kolejki do kas pokazały wszystkim, że się pomylił. Fascynacja indyjskiego widza Devdasem, sięgająca pierwszej, niemej wersji filmowej z lat 30., do tej pory nie wygasła.
Podejrzewam, że takie filmy jak "Devdas" wzruszają publiczność, ponieważ rozniecają potężne poczucie utraty związane z wielkomiejską anonimowością, bezosobowością i samotnym indywidualizmem w kraju, w którym ta utrata stanowi temat tabu. "Devdas" zawdzięcza swój sukces temu, że nie podporządkował się ugruntowanym kanonom nowoczesnej estetyki. Pod strzechy zabłądził już pogląd, że świat kina i świat krykieta są w Indiach psychologicznie ze sobą splecione. Wynikają z tego bardzo ciekawe implikacje. Tradycyjny krykiet, ze swoją uładzoną, dystyngowaną gracją i - jak to nazywają niektórzy znawcy tej dyscypliny sportu - swoimi wartościami "przedindustrialnymi", jest ucieleśnieniem XIX-wiecznej krytyki tempa życia na początku XXI wieku. Nawet karnawałowy chaos, który często pojawia się w ludowym kinie i krykiecie w Indiach, stanowi niezbędny element mitografii życia, w którym powierzchowna akceptacja wartości oświeceniowych niesie ze sobą subtelną dywersję wobec tych wartości. Publiczność trzyma bramę przyszłości otwartą, wstępując w przeszłość, która być może jest już bezpowrotnie stracona, ale przetrwała jako możliwe alternatywne ja na marginesach świadomości.[ Nowoczesność jako strata. Poszukiwanie postkolonialnej tożsamości – Ashis Nandy]